Kimmie en Toma strijden door!!!

Oudjaarsdag 2024... Een dag met een randje... De woorden Kim ik heb longkanker galmen nog na in mijn hoofd.
Na die dag belandden we in een rollercoaster aan onderzoeken, emoties, onzekerheden en vragen.
Daar zit je dan in het Meander Medisch centrum in de wachtkamer van de longafdeling. En nog totaal onbekende wereld waar we instappen met geen idee wat er komen gaat.

Mevrouw Hofman wordt er geroepen ik kijk op, een vriendelijk ogende vrouw roept ons op.
Dokter Judith Herder. We nemen plaats en gelijk heb ik een goed gevoel bij deze dokter. Ik dacht dit is een doorbijter, geen opgever en een mensen mens.
En dat blijkt!
de volledige diagnose is bekend...
Judith wind er geen doekjes om;
Uitgezaaide longkanker!
Vele vragen en zorgen komen in ons op. Maar Judith stelt ons gerust. Ik maak Speedy Gonzalez van je zegt ze tegen mijn moeder.
En of ze dat doet! Inmiddels zijn we al een tijdje onderweg soms met en soms zonder behandeling. Maar de dankbaarheid naar Judith herder, de verpleegkundigen op de longafdeling en de dames van de kuur afdeling is groot.
Er wordt meegeleefd en meegedacht. Voor vragen is er altijd ruimte en bij twijfel kun je altijd bellen. De zorg voor patiënten is groot en liefdevol.

Vorig jaar heb ik samen met mijn lieve vriendin Toma ongetraind de tweedaagse van Amersfoort gelopen. Twee dagen 30 km. Geen training, geen km's in de benen. Gewoon Gaan en knokken!!!
Het is immers zo dat mensen die een diagnose krijgen ook niet even kunnen trainen voor alles wat er op hun af komt.

Dit jaar loop ik op 19 en 20 juni voor de tweede maal ongetraind de tweedaagse. Bijgestaan door mijn lieve vriendin Toma. En steun en toeverlaat lieve Bianca die ons de laatste Km's komt ondersteunen.
We stralen uit; je draagt dit niet alleen!

In this family no one fights alone!